Een dun laagje goud

Het is zeven uur in de ochtend. 30 oktober 1987. Trots kijk ik om me heen. Mijn eigen huis sinds een paar weken. Hij staat zijn brood te smeren. Bijna klaar om allebei te gaan werken. Als de telefoon gaat. Ik neem hem op en luister. Voorzichtig ga ik zitten. Het nieuws wat mijn moeder brengt. De ernst dringt nog niet door. Toch voelt het fout.

Mijn blik, een rondje door de kamer.
Blijft hangen op de muur.
De gouden platen, ze zijn van mij.
Van liedjes die we samen zongen.
Mijn vader en ik.
Een dun laagje goud, hoe toepasselijk.
Later zal blijken hoe dun geluk eigenlijk is.
Als ik de telefoon neerleg bel ik naar school.
Mijn allereerste baan als juf.
Een jonge juf van negentien jaar met dromen en idealen.
Vandaag zal ik er niet zijn.

Snel kleed ik me aan en terwijl hij naar zijn werk moet ga ik naar Harderwijk. Een kleine ruimte waar mijn vader op een tafel ligt. Ingesnoerd op een brancard. “Ik heb het zo koud”, zegt hij, en trilt. Mijn moeder zit op een stoel aan de zijkant, mijn broertje komt binnen. “Ik kan nooit meer lopen, ik voel mijn benen niet.” “Alles komt goed”, zeggen we tegen hem.

In het vakje van de deur vinden we zijn gouden armband.

Mijn moeder zegt: “Hij is zijn gouden armband kwijt. Waarschijnlijk ligt hij in de auto. Willen jullie hem gaan zoeken?” De auto staat ergens op een trailer in Harderwijk. Met mijn broertje doorzoek ik de auto. Er is geen ruimte meer op de plek waar je benen horen te zijn. Het motorblok en de hele voorkant van de auto hebben die plek nu ingenomen. Samen halen we alle spullen uit het kastje en voelen onder de stoelen. In het vakje van de deur vinden we zijn gouden armband. Hij zit onder het bloed, maar ik doe hem in de plastic tas. We zijn zestien en negentien jaar en denken er niet bij na. Niemand zal daarna ooit aan ons vragen of we daarin hulp nodig hebben. We verwerken het allebei op een andere manier.

Ondertussen wordt mijn vader overgebracht naar een groter ziekenhuis. Daar start een operatie. Als we de gang binnenkomen zie ik mijn moeder zitten. Ze zit op de grond met haar knieën opgetrokken en haar rug tegen de muur. Wat ze nooit laat zien, is nu zichtbaar. Ik zie paniek en angst in haar ogen. Tijdens de operatie blijkt er veel meer mis te zijn. Zijn hartslag stopt. Reanimeren met grof geschut, gebroken ribben en aan de beademing. Wachten op een uitslag die de beslissing zal maken. Tussen leven in dood.

Een klein kamertje.
Een klein groepje mensen.
Een dokter die binnenkomt.

In de dagen erna, terwijl hij vecht voor zijn leven, zie ik mijn moeder weer opveren. Alsof er een grote kracht in die kleine witte gympies zit. Met een onophoudelijke stroom van doorzettingsvermogen zal ze ons allemaal inspireren. Terwijl andere mensen hun geliefden verliezen in de kamers naast ons, blijft zijn hartslag kloppen en leert hij weer ademen.

Wil je mijn hele levensverhaal lezen en geïnspireerd raken door woorden van moed en liefde? Lees dan mijn boek ‘De kracht van liefde’.

Delen:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Christa

Gerelateerde inspiratie

Schrijf een boek
De kracht van creatief schrijven

Inspireer anderen met jouw eigen verhaal

Je hebt allerlei verhalen in je hoofd, die je graag op wilt schrijven. Maar starten met schrijven is vaak lastig, want hoe begin je? Soms zitten er al jarenlang verhalen in je hoofd. Opgesloten en gekoesterd, te wachten om eruit te mogen. Misschien zijn dat de verhalen over je eigen leven, blogs of zelfbedachte verhalen.

Lees meer
Een moedig levensverhaal

Woorden van liefde doorgeven

De emotie in mijn stem op het moment dat ik in mijn speech vertel dat de eerste druk van ‘De kracht van liefde’ (2500 exemplaren) bijna is uitverkocht. Het ging niet om het aantal maar wel om het feit dat geen van de uitgevers in mij geloofde en ik zelf alles op alles had gezet om dit boek te schrijven, te maken en zelf uit te geven. Je hart volgen en keuzes maken waarmee je de wereld mooier maakt. Dat doe ik met de woorden in mijn verhaal, maar ook met de beslissing om de tweede druk belangeloos te doneren aan alle inloophuizen voor kanker, revalidatiecentrums, Dwarslaesie Organisatie Nederland en het KWF. Hieronder neem ik je mee in dat proces.

Lees meer
De kracht van creatief schrijven

Schrijfopdracht ‘Vrijheid in je hart’

Vrijheid voelen in je hart kan op vele verschillende manieren. Iedereen heeft namelijk een ander gevoel bij het woord VRIJHEID en ziet daar zijn eigen beeld bij. Zo ben ik dit jaar op een zoektocht geweest naar wat vrijheid voor mij betekent. Een mooie reis naast alle andere dingen die ik mocht doen en ervaren. 

Lees meer
Een moedig levensverhaal

Het verliezen van mijn vader

Zondag is het vaderdag daarom wil ik je even meenemen in deze (oude) podcast die ik in september 2018 twee weken na zijn overlijden opnam. Ik luisterde hem vanmorgen zelf weer even terug en voelde hoe waardevol deze woorden waren. Daarom deel ik dit graag met jou.

Lees meer
Aandachtig leven vanuit je hart

Leef je mooiste leven

Ergens willen we allemaal een geweldig, liefdevol en vrij leven. Maar hoe ziet dat er dan uit? Is dat, zoals Michael Pilarczyk zegt: “Leef je mooiste leven?” We kennen allemaal de beelden, de sfeer en de energie die we soms op de social media vinden als we aan het scrollen zijn. Op een prachtige bergtop of aan het meer bij zonsondergang in je tent. Je kunt bijna door het scherm heen, van je telefoon of computer, voelen hoe geweldig dat moet zijn als je op die plek bent. Hoe relaxed en zen je zou zijn als je nu daar zat. Simpel met niets, in die prachtige natuur.

Lees meer
Opstaan na tegenslag
Een moedig levensverhaal

Opstaan na tegenslag

“Ik had kracht nodig om uit de auto te komen nadat ik met 100 km per uur een kettingbotsing had veroorzaakt. Ik had moed nodig toen mijn man vertelde dat hij weg ging en ik alleen achterbleef met twee kleine kinderen, ik had veerkracht nodig toen ik arbeidsongeschikt werd verklaard en niet meer geschikt leek voor alles in het leven. En ik had liefde en trots nodig om te blijven staan na het overlijden van mijn vader.

Lees meer
Aandachtig leven vanuit je hart

Vertraag en laat je verwonderen

De tijd nemen om stil te staan of zomaar even te gaan liggen in het gras. Misschien neem je het jezelf wel eens voor maar doe je het toch steeds niet. Je gunt jezelf geen tijd of je denkt aan wat anderen zullen zeggen als jij daar ligt. Herken je dat? Dingen niet doen terwijl je ze heel graag wilt? Iedere keer als je langsloopt, als je iets ziet wat ermee te maken heeft denk je, dat wilde ik graag maar toch doe ik niet! Je voelt je misschien teleurgesteld of neemt jezelf voor om binnenkort toch echt even een stap terug te doen.

Lees meer