Opstaan na tegenslag

"Ik had kracht nodig om uit de auto te komen nadat ik met 100 km per uur een kettingbotsing had veroorzaakt. Ik had moed nodig toen mijn man vertelde dat hij weg ging en ik alleen achterbleef met twee kleine kinderen, ik had veerkracht nodig toen ik arbeidsongeschikt werd verklaard en niet meer geschikt leek voor alles in het leven. En ik had liefde en trots nodig om te blijven staan na het overlijden van mijn vader.

Iedere keer hebben we iets anders nodig om te blijven staan als we wankelen. Je herkent het misschien wel bij jezelf? Want wat als het leven je scheuren geeft, wat doe je dan? Vaak blijf je eerst verstijfd staan of je komt meteen in een soort van ‘rescue’ modus terecht. We willen graag oplossen, aandragen, onderzoeken, helpen. We verlangen naar zekerheid en veiligheid in en om ons heen, maar ineens is alles anders en het echte leven staat voor de deur. Niet zoals jij van te voren bedacht had. En soms meteen met dubbele zware boodschappen. Je probeert de situatie helder te krijgen, positief te denken en vertrouwen te houden, maar dat is best lastig. Anderen gaan door met hun leven terwijl jij met je mooie espadrilles op de ruwe scheuren probeert te balanceren. En wat doe je dan?

Waar begin je, wat zijn de juiste keuzes en hoe blijf je positief? Je leest in deze uitgebreide blog de stappen die je nodig hebt bij het weer opstaan in een lastige situatie of als je steviger wilt gaan staan.

 

  1. Opstaan

Het klinkt raar maar stap 1 kan niet anders zijn dan OPSTAAN. Eerder dacht ik altijd dat het de laatste stap was, maar gek genoeg blijkt het de eerste te zijn. Want het echte leven staat voor de deur. Als je net een keuze hebt gemaakt. Als je denkt dat je ultiem gelukkig bent of net als je denkt dat je alles op de rit hebt. Dat gebeurde namelijk heel vaak bij mij, een verdriet wat me in het hart raakte kwam dan voorbij. En wat doe je dan. Ik merkte dat het me lam sloeg. Dat ik stil stond, dat ik me wilde begraven op de bank. In pyjama met Netflix. En dat deed ik dus ook. Ik kwam niet meer overeind, ik maakte andere belangrijke dingen niet af. Ik zat en ik huilde.

 

  1. Aanvaarden of verweven

Maar je kunt niet verder als je niet gaat aanvaarden wat je is overkomen. Een heel groot verlies zoals het overlijden van je kind of partner kun je bijna niet verwerken en zal verweven mogen worden in je leven. Het antwoord op de vraag: Waarom? zul je waarschijnlijk nooit krijgen maar hoe ga je dan verder vanaf hier? Een scheiding of een ander rouwproces zoals b.v. het verlies van je baan of je gezondheid maakt je boos en verdrietig. Accepteren dat het zo is, is lastig. Ik weet nog dat ik over mijn scheiding en het vertrek van mijn man naar een andere vrouw, sprak met een therapeut. Dat ik huilend zei: “Maar als ik het accepteer dan geef ik aan dat ik het ermee eens ben.” En ze zei: “Is dat zo? Je kunt de situatie accepteren zonder dat je het ermee eens hoeft te zijn. Accepteren zegt niets over jouw normen en waarden of wat jij vindt.”

Stilstaan bij wat is en daarna weer opstaan.

 

  1. Zitten blijven helpt niet

Ik merkte zelf dat blijven zitten en niet verder gaan me niet hielp. In geen van de rouw fasen die ik meemaakte. Ik ging me er niet beter door voelen. Ik werd er geen leuker mens van. Het bracht me niets. Bij de scheiding hielp boosheid me om krachtig te blijven staan. Verdriet maakte dat ik me zwak voelde en wegzakte, dus liet ik lange tijd de boosheid de overhand houden. Bij het ziek zijn was dat het verdriet. Ik bleef verdrietig om wat me was aangedaan. Dat het leven ook nog mijn gezondheid had afgepakt. Dat het niet eerlijk was dat ik me achtentachtig voelde i.p.v. veertig jaar! Natuurlijk was er ook boosheid. Om alles wat ik niet meer kon. Iedereen ging naar zijn werk en had in mijn ogen een actief, sociaal, sportief en vaak werkend leven. Soms was ik daar jaloers op. Ik vond mezelf zielig in het begin. Als dingen niet lukten, als ik zo moe was dat ik huilend in de douche op de grond zat. Als de bejaarden me voorbij liepen en ik om de honderd meter moest uitrusten.

 

  1. Kom in beweging

Ga naar buiten, praat! Ben je geen prater? Schrijf dan, zoek gelijkgestemden letterlijk en figuurlijk! Vraag hulp, hoe moeilijk dat ook is! Maar jouw levenspad heeft overeenkomsten met anderen. Ik merkte dat toen ik schrijfdagen ging organiseren hier aan mijn keukentafel. Hoeveel vrouwen met elkaar gemeen hadden. Vrouwen die elkaar nog nooit gezien hadden en die totaal verschillend waren. Toch bleken ze vaak tegen dezelfde dingen aan te lopen.

 

  1. Zet de beerput op een kier

We denken vaak dat als we de beerput maar dicht houden en stil blijven zitten, dat we het wel gaan volhouden. Ik hoor dat vaker. “Ik doe nog niet mee met je schrijfopdrachten want ik ben bang dat als ik eenmaal begin dat ik een beerput open trek.” Net als die mevrouw die me een sms stuurde en zei: “Ik wacht nog even met beginnen want ik ben zo verdrietig om mijn vader. Als ik alles weer op de rit heb ga ik meedoen.” Ik stuurde terug: “Juist als je zo verdrietig bent is het belangrijk om te gaan starten met schrijven. Steek een kaars aan, zet thee en ga zitten met pen en papier. Aan de andere kant van de tafel zit je vader. Kijk hem aan en schrijf op wat je voelt, wat je wil zeggen, wat je mist en waar je hem voor wil bedanken.” Twee uur later stuurde ze terug: “Ik heb vier A4 bladen vol geschreven, ontzettend moeten huilen maar wat voel ik me nu opgelucht!”

 

  1. Blijf de lichtpunten zien

Een van de meest moeilijke dingen vinden mensen vaak het optimistisch en positief kunnen blijven in zware tijden. Het kunnen vinden van lichtpunten of het zien van het licht. Maar het negatieve loslaten kan alleen als je oog krijgt voor de positieve dingen. Hoe klein ook. En hoe meer je daar naar gaat kijken hoe groter het zal worden. Iedere dag iets positiefs opschrijven of dankbaar zijn voor wat je (nog) wel hebt. Misschien moet je eerst heel diep nadenken en kun je niets bedenken maar hoe meer je gaat oefenen hoe beter het met je gaat. 

 

  1. Doorzetten 

Toen meerdere dromen voor mij niet haalbaar bleken was er teleurstelling. Weer verdriet en boosheid, dat ik het niet volhield. En toch gaf ik niet op. Ik wilde niet wegzakken in negativiteit of in het verdriet over dat ik niet meer de oude zou worden. Mijn drive was zo sterk dat ik weer opnieuw begon. Maar nu keek wat echt haalbaar was voor mij en wat ik echt het allerliefste wilde. Ik volgde online trainingen omdat ergens naar toe gaan niet altijd lukte. Ik kan het op mijn eigen tijd en tempo doen. Omdat ik de belangrijke dingen voor mezelf wil opschrijven zet ik de video’s op pauze of kijk herhalingen. Zo blijft het beter hangen zorg ik toch dat ik de stof opneem.

Wees je eigen held.

  1. Begin

Maak een keuze! Iedere dag opnieuw kiezen weer. Ook al kies je later opnieuw en opnieuw. Je hebt altijd een keuze! Soms beperkt door misschien een verschrikkelijke ziekte, maar dan nog hoe moeilijk ook, heb je de keuze wat je doet met je tijd en met wie je dat gaat invullen. En als je niet weet wat je moet kiezen en waar je moet beginnen stel dan de juiste vragen aan jezelf. Want alle antwoorden zitten in je hart. Beslis niet op basis van geld, volg je gevoel dan komt de rest vanzelf. Vergelijk jezelf ook niet met anderen. Het brengt je tot stilstand. Want zij zijn in jouw ogen al verder, beter, specialer.

 

  1. Stuur zelf

Laat je verdriet, je pijn of je boosheid er zijn, maar laat ze niet meer je richting bepalen. Jij zit aan het stuur en jij bepaalt de richting. Naar links, naar rechts, harder of op de rem. Omarm jezelf en neem afscheid van dat wat er was. Dit is je leven en je hoeft niet te wachten op later. Want later is nu. Dus maak er iets van. Geniet van vandaag. En onthoud: je bent niet wat je overkwam, je bent wat je kiest te worden.

 

  1. Plan B

Zowel voor werk of prive geldt; wat kan ik nog wel, wat heb ik nog wel. Zie de kansen om je heen en wees mild naar jezelf. Zelf had ik geen plan B omdat ik ervan uitging dat ik het niet nodig had. Nooit aan gedacht dat het leven me andere dingen zou brengen. Maar toen ik ging schrijven tijdens het ziek zijn, merkte ik dat het me inzicht gaf, dat ik er blij van werd en het van me af kon schrijven. Ik ging het openbaar delen en stelde me kwetsbaar/transparant op door te schrijven wat ik in mijn hoofd hoorde. 

En ook al gingen de klachten niet over, toch waren er momenten dat ik me beter voelde. Dankzij de reacties van mensen merkte ik dat ik ze kon inspireren met mijn verhaal. Dat ze herkenning vonden tussen de regels en dat het ze hoop en steun in de rug gaf. Het hielp mee aan mijn droom. En ik besloot: ik laat mijn beperkingen me niet meer beperken in het verwezenlijken van mijn dromen. Ik maakte een plan voor een leven zoals ik het wilde leven. Een boek uitgeven en mensen coachen die op weg zijn naar een mooier leven waarin hun verdriet en beperkingen niet meer voorop staan, maar waarin blijheid en geluk bovenaan staan.

 

En nu zijn we twee jaar verder en schreef ik drie boeken, coach ik mensen in mijn pipowagen, geef creatieve schrijfdagen en begeleid vrouwen persoonlijk in een prachtig online programma! 

Ga staan en maak jouw mooiste leven! 

 

Heb je vragen of behoefte aan een ochtend samenwerken met mij? Stuur me even een mail dan kijken we wat je nodig hebt.

 

Delen:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Christa

Gerelateerde inspiratie

Aandachtig leven vanuit je hart

Vertraag en laat je verwonderen

De tijd nemen om stil te staan of zomaar even te gaan liggen in het gras. Misschien neem je het jezelf wel eens voor maar doe je het toch steeds niet. Je gunt jezelf geen tijd of je denkt aan wat anderen zullen zeggen als jij daar ligt. Herken je dat? Dingen niet doen terwijl je ze heel graag wilt? Iedere keer als je langsloopt, als je iets ziet wat ermee te maken heeft denk je, dat wilde ik graag maar toch doe ik niet! Je voelt je misschien teleurgesteld of neemt jezelf voor om binnenkort toch echt even een stap terug te doen.

Lees meer
De kracht van creatief schrijven

Een scheur in je hart

Soms lijkt het alsof je vastloopt in je leven, letterlijk. Alsof de raderen van de wielen van de tijd zijn blijven steken in hun draai terwijl de zandloper van je leven gewoon doorgaat. Kleine korrels zand die maar blijven stromen en nooit meer terugkomen. Want de tijd van vroeger komt niet meer terug. Het zou kunnen dat dit je een gevoel van machteloosheid geeft, van geen keuze hebben, van onmacht. Je ziet prachtige dingen om je heen en probeert te genieten en tevreden te zijn met dat wat er wel is maar toch lukt het je niet meer zo goed.

Lees meer
Een moedig levensverhaal

Afscheid zonder kus

Op afstand je ouders bemoedigen, achter het glas, via de telefoon of ver uit elkaar zittend in de tuin. De beelden in deze nieuwe, rare tijd, van onszelf en de mensen om je heen komen op allerlei verschillende manieren binnen bij je. Mooie initiatieven, ontroerende acties, vindingrijke oplossingen. En ondanks de afstand brengt het ons op de een of andere manier ook wel weer dichter bij elkaar. Maar wat nu als een van je ouders besmet raakt, in het ziekenhuis of in een verpleeghuis terecht komt en je er niet meer naar toe kunt? Als het enige wat je nog kunt doen is, dat je bij de telefoon moet wachten op de stem van de artsen. Hoe kun je je staande houden in deze tijd van gemis en onmacht?

Lees meer
De kracht van creatief schrijven

Dichtbij jezelf blijven

Terwijl de storm om ons allen heen – in onze gezinnen en in ons hart – al is begonnen, proberen we allemaal met een zekere veerkracht nog steeds te blijven staan. Het raakt ons en het vult ons, en jammer genoeg veelal niet op een fijne manier. Lukt het jou om in deze tijd je blik helder te houden? Je hoofd hoog en je angsten met liefde  te benaderen? Hoe blijf je positief als de nare dingen onophoudelijk dichterbij dreigen te komen? Als het nieuws je overspoelt, als er geen ruimte is voor even een moment voor jezelf?

Lees meer
Aandachtig leven vanuit je hart

Voel vertrouwen in jezelf

En dan is de dag daar. Het moment dat je in het diepe springt. Zonder diploma, zonder bandjes om je armen die je drijvend zullen houden. En terwijl je niet weet of je het wel kunt, stap je naar voren en springt. Waarom ga je pas beginnen als je alles klaar hebt, als je weet wat je wilt en hoe het moet. Waarom wachten. Want weet je, dat moment komt niet. Er is geen perfecte tijd, geen ideaal moment om te starten met iets.

Lees meer
Een moedig levensverhaal

Een dun laagje goud

Het is zeven uur in de ochtend. 30 oktober 1987. Trots kijk ik om me heen. Mijn eigen huis sinds een paar weken. Hij staat zijn brood te smeren. Bijna klaar om allebei te gaan werken. Als de telefoon gaat. Ik neem hem op en luister. Voorzichtig ga ik zitten. Het nieuws wat mijn moeder brengt. De ernst dringt nog niet door. Toch voelt het fout.

Lees meer
De kracht van creatief schrijven

De kunst van het kiezen

Soms zijn er keuzes die je met je hart moet maken, maar die je veel weerstand opleveren. In het begin van 2020 was dat het geval. Ik besloot dat mijn succesvolle online community ‘De Schrijfschool’ ging stoppen. Vier jaar eerder ging mijn pipowagen symbolisch open, als klaslokaal voor honderden mensen. Wat een mijlpaal en wat was dat een mooi voorbeeld van je droom volgen en manifesteren van wat je graag wilt.

Lees meer