Voor altijd in mijn hart

In de donkere nacht rijden we samen. Niet sneller dan snel, want anders maken we het nog erger voor mijn moeder. Een verlaten parkeergarage en een stil en leeg ziekenhuis. De arts wacht ons al op, en in de schemerige lange gang, met veel half openstaande deuren en slapende mensen, vertelt hij kort en zacht wat er zo snel veranderd is. Het lijkt alsof we over iemand anders praten. Verstandig en rustig.

Snel lopen we samen naar je kamer. Het licht is gedempt en het kapje op je mond moet je voorzien van de nodige zuurstof. Ik zie de liefde in je ogen als we binnenkomen en je kust ons. Mijn niet-te-breken-mama staat nog steeds rechtop, als een dunne, wendbare, jonge boom waar jij je altijd aan kon vasthouden.

Mijn gedachten gaan terug naar eerder deze week. Met je hoofd lag je in mijn armen, terwijl vijf mensen je op je zij keerden. Ik hoorde ze praten over je, wel met respect maar in de derde persoon. ‘Oh, hij heeft ook weer wat ontlasting.’ Je kreunde, want je had zoveel pijn. De schouders die alles in je leven konden dragen, geven het op en zakken door. “Wat een ellende hè schat.” En door mijn tranen heen zeg ik: “Ja pap, je moet nog even volhouden.” Volhouden, doorzetten, opstaan en weer opnieuw beginnen. Het zijn de symboolwoorden voor jouw leven. Maar hoe lang moet je nog volhouden en hoe vaak is weer gaan staan ‘in een rolstoel’ nog een optie?

Je zegt ons hoeveel je van ons houdt en hoe trots je bent. Al zijn je woorden nauwelijks te verstaan.

We praten met je, houden je vast en zijn samen. Team Koos is groter, maar dit is de kern. Wij, vier mensen waar het allemaal mee begon. Een prachtig gezin en wat hebben we de afgelopen vijf weken als een topteam gewerkt. Je zegt ons hoeveel je van ons houdt en hoe trots je bent, al zijn je woorden nauwelijks te verstaan. De nacht gaat over in de dag. Je kleinkinderen komen erbij. Je grote trots. Je voetballers en je kleine meisje. Ze houden je vast en koesteren je. Inmiddels heb ik al een paar keer gebeld naar Madrid, waar mijn oudste kind studeert. Jouw allereerste kleinkind, waar je ‘kleine schooier’ voor zong, moet ik door de telefoon het nieuws gaan brengen.

Als ik terugkom, ruikt de kamer naar je parfum. Fris gewassen en in een schoon bed lig je daar. Je ademt rustig met je ogen dicht. Ik druk een kus op je voorhoofd en snuif je geur diep in mijn neus. Alsof ik als een hamster voor de winter jouw lucht wil bewaren. Ik ben bang dat ik dat ga vergeten, hoe je ruikt, hoe je voelt. ‘Papa wat moet ik zonder jou?’

Maar een paar uur later, weet ik dat ik nooit zonder je zal zijn. Want zoals je zelf een paar dagen eerder al tegen me zei; “Je zit voor altijd in mijn hart!”

Dag lieve papa..

Wil je het hele verhaal over mijn leven lezen? Neem een kijkje bij mijn boekenZo beschrijft ‘De kracht van liefde’ mijn levensverhaal en is het tevens een ode aan mijn ouders, Koos en Joke Alberts.

Heb je zelf het verlangen om je eigen verhaal te gaan schrijven? Ik heb een compleet cursusboek voor je gemaakt met alles wat je nodig hebt om een boek te schrijven waarmee je een transformatie in gang zet voor jezelf en je lezers. Lees hier meer over deze cursus.

 

 

Delen:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Christa

Gerelateerde inspiratie

Aandachtig leven vanuit je hart

Samen sta je niet alleen

De woorden in deze aflevering gaan over het moment dat ik in de bus stond voor het borstkanker onderzoek en zijn bedoeld als ode aan alle vrouwen die te maken krijgen met borstkanker. Een rafelrand in hun hart waar het goud in kleine barstjes aanwezig is. We praten over wat je kunt doen met gevoelens van zorg of verdriet, waar is een plek voor al je gedachten? Ik inspireer je om in actie te komen en geef je het antwoord op de vraag: “Ik kan niet schrijven.” Aan het einde maken we een cirkel van energie, om door te geven aan iedereen die met (borst)kanker te maken krijgt. Want samen sta je nooit alleen, met onze armen om je heen.

Lees meer
Aandachtig leven vanuit je hart

De schaduw en het licht

Deze eerste nieuwe podcast aflevering van 2021 gaat over gevoelens van geluk en verdriet. Kun je gelukkig zijn en je toch verdrietig voelen? Ik neem je mee in dit gesprek op mijn eigen reis en laat je zien hoe je de rafelranden van het leven wat zachter kunt maken. Je krijgt een mooie schrijfopdracht om te starten en ik vertel wat je kunt doen met de kamers van je hart en de lat van het leven. Je kunt na deze aflevering ook nog naar drie eerdere afleveringen uit 2018 luisteren die ik opnam in de periode dat mijn vader overleed.

Lees meer
Aandachtig leven vanuit je hart

Op reis naar jezelf

De rollercoaster van het leven rijdt rondjes in je hart. Hard, zacht, hoog of laag. De onverwachte wendingen van de vastgelegde rails brengen je soms uit je evenwicht. Je schudt, beweegt, draait mee en staat weer stil. Een route met hoogtepunten waar je geniet van het uitzicht en vervuld van dankbaarheid over je leven heen kijkt. Maar ook een route met diepe, onverwachte dalen, waarin je jouw hart moet vasthouden om recht te kunnen blijven zitten. Je haren wapperen in de wind en naast het gevoel van avontuur en euforie, stromen de tranen over je wangen. Van blijdschap, van verdriet, van opwinding of angst.

Lees meer
kwetsbaarheid
Aandachtig leven vanuit je hart

Kwetsbaar durven zijn geeft kracht

Woorden geschreven met een vleugje kwetsbaarheid zijn vaak de mooiste woorden. Omdat ze ons raken in het hart. Open en bloot geschonken aan ons door degene die ze schrijft, spreekt of zingt. We kunnen herkenning vinden en voelen soms bewondering als iemand het durft te tonen of te delen. Het lijkt zo simpel, maar dat is het in de meeste gevallen niet.

Lees meer
Het verhaal van je leven opschrijven
De kracht van creatief schrijven

Het verhaal van je leven opschrijven

Een boek schrijven over mijn leven, over de dalen en de toppen, over het echte leven met de voor en de achterkant. Open, transparant en kwetsbaar, maar de kracht en moed is zichtbaar tussen de regels. Woorden die de lezer inspiratie en moed geven om zelf met vertrouwen op reis te kunnen gaan. Een boek van het begin tot het eind, zonder geheimen maar met herkenbare en universele onderwerpen. Die je raken en ontroeren of laten glimlachen in de stilte. Dat boek wil ik schrijven. Zelf. Met hulp. Met aandacht. Laat het me schrijven, laat de rest stromen en in overvloed komen.

Lees meer
Alles begint met moed
Een moedig levensverhaal

Alles begint met moed

Als ik de moed had gehad, heel lang geleden, was ik verdwenen in een oude Volkswagen bus. Met mijn kinderen op de achterbank en koffers zonder spullen, was ik op weg gegaan naar de mooiste verhalen. Naar een leven van beleven, van momenten en rust. Het was een keuze die ik niet maakte. Ik hield nog teveel rekening met anderen en was nog niet ervaren in het luisteren naar mijn hart. En tot op de dag van vandaag, ben ik nog steeds “under construction”.

Lees meer
Een moedig levensverhaal

Opstaan is een werkwoord

In tijden van mindere dagen, van sterke tegenwind, van het verdriet in verlies, blijft je ruggengraat staan. Onbreekbaar, standvastig, heldhaftig en dapper. Kijk eens terug in je leven. Wat je ook hebt meegemaakt, je hield je rug recht en stond weer op. Iedere keer weer. Mensen met een dwarslaesie staan niet meer op in de zichtbare wereld maar wel in hun hoofd en hart. Hun kracht zit verscholen in de niet meer werkende delen van het lichaam en de moed rapen ze iedere dag van de grond.

Lees meer